abırlı

sif.
1. Həyalı, ismətli, utancaq, namuslu. Abırlı qız. – Abırlı abrından qorxar, abırsız nədən qorxar? (Ata. sözü).
2. məc. Etibarlı, hörmətli, nüfuzlu, ciddi. Heyif ki, onun parlaq dövründə abırlı bir vəzir görmədik. M. F. A.. <Müdir:> Bax, mən görürəm ki, sən bir abırlı qoca kişisən, daha gəlib-getməkdən yoruldun. Ə. M..
3. məc. dan. Yaxşı, münasib, səliqəli. Abırlı geyim-kecim. Abırlı paltar.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • arlı-abırlı — bax arlı …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • həyasız — sif. Üzündə abır həya olmayan; abırsız, utanmaz, ədəbsiz, arlanmaz, arsız. <Qəhrəman:> Mən <xanımı> ilk dəfə görürəm. . . Amma yamanca həyasız qadındır. H. N.. // İs. mənasında. Der: – Hara gəlibsən, ey həyasız; Əldən bu işi nola… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • Абдуллаев, Чингиз Акифович — Чингиз Абдуллаев азерб. Çingiz Akif oğlu Abdullayev Дата рождения: 7 апреля 1959(1959 04 07) (53 года) Место рождения: Баку, СССР …   Википедия

  • binəng — f. 1) abırlı, arlı; 2) utancaq …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • pərdənişin — f. «pərdədə oturan» 1) gözə görünməyən; gizli, örtülü; 2) Şərq ölkələrində padşahların və böyük adamların arvadlarına verilən ad; 3) m. həyalı, abırlı (qadın) …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • adamyana — dan. 1. zərf bax adamcasına. Pəs, biz deyirik ki, yumruq, sillə ortalıqdan çıxsın, uşaq ilə adamyana rəftar olsun ki, özü yaxşını yamandan dərk edib, bəd əmələ mürtəkib olmasın. «Əkinçi». 2. sif. Gözəl, yaxşı, abırlı, layiqli, əməllibaşlı …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ağız-burunlu — sif. dan. Görkəmli, zahiri görkəmi yaxşı, abırlı …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • fərli — sif. 1. Münasib, abırlı, layiqli, yaxşı, əməlli başlı, yararlı. Fərli ev. Fərli həyət. Fərli bir şeyim yoxdur ki, bağışlayım. – . . Mal heyvanı saxlamaq üçün fərli bir tövlə yox idi. M. İ.. <Babayev:> Heç olmazsa özünə fərli bir ayaqqabı… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • həyalı — sif. İsmətli, abırlı, namuslu, utancaq. <Bədircahan:> Xan, özünüz bilirsiniz ki, qız uşağı hayalı olur. . N. V.. Zəmanənin xarab bir vaxtında nəcib, gözəl, həyalı, iffətli və ismətli bir qız tapmaq çox da asan deyildi. S. H.. // İs.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ismətli — sif. Namuslu, həyalı, abırlı, əxlaqlı, təmiz, məsum. – Gülzarın namuslu və ismətli z. olduğu xüsusi bir tərzdə dillərdə dolaşırdı. C. C.. Zəmanənin xarab bir vaxtında nəcib, gözəl, həyalı, iffət və ismətli bir qız tapmaq çox da asan deyildi. S. H …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.